Voor Brigitte Kaandorp (1962) is het als kind al duidelijk: ze wil het podium op. Ze speelt viool en als op de middelbare school doet ze mee aan het schooltoneel en maakt ze cabaret met medeleerlingen.

Na de middelbare school gaat Brigitte Nederlands studeren in Amsterdam. Maar ze schrijft ook liedjes en luistert feesten en partijen op met haar ukelele. In 1983 doet ze mee aan het Camerettenfestival in Delft. Ze overleeft de voorrondes en tot haar verbazing staat ze in november 1983 met Paul de Leeuw en Hans Liberg in de finale en wint ze het festival. Ze stopt met haar studie Nederlands en wordt full-time ‘cabaretière’.

Het begin

Met haar eerste programma Waar gaat zij helemaal alleen heen (1987) – met bekende nummers als Annelies van der Pies en Lellebel – verovert Brigitte op stormachtige wijze kleine theaters, buurthuizen, bibliotheken, culturele centra en theaterboerderijen. Met haar volgende shows Laat mij maar even (1986) en Kouwe Drukte (1988) gaat ze voort op de ingeslagen weg. Nadat Waar gaat zij helemaal alleen heen in 1987 op televisie is geweest, is er geen houden meer aan en stapt ze al snel over naar de grote zalen van de Nederlandse theaters.

Bert Klunder

Brigitte vraagt in 1991 cabaretier Bert Klunder voor de regie van haar nieuwe programma Kunst. Een gouden greep, zo blijkt. Bert zal jaren haar vaste regisseur blijven. Bovendien schrijven en spelen ze samen verschillende speciale shows op locatie.
De eerste locatievoorstelling is Chez Marcanti Plaza (1995). Met drie muzikanten en zangeressen annex snoepverkoopsters wordt het Amsterdamse Marcanti Plaza omgebouwd tot een louche nachtclub. Bert Klunder speelt de vettige nachtclubeigenaar Tony Onderwater en alle optredende artiesten worden vertolkt door Brigitte.
In 1996 volgt een nieuwe soloprogramma: En Vliegwerk. De show wordt een groot succes en vele malen herhaald op tv. Een jaar later volgt tweede locatieproject met Bert Klunder: Miss Kaandorp – Brigitte, de Musical (1997), een hilarische variant op de alsmaar populairder wordende musical. Het publiek komt van heinde en verre naar de speciale locatie, het Zonnehuis in Amsterdam -Noord.

Liedjes en lezing

Met CD Opname (1998), een serie van 54 concerten, wil Brigitte de aandacht verschuiven naar de liedjes die ze door de jaren heeft geschreven of bewerkt. Met een negen-mans orkest wekt ze elke keer de indruk dat er die avond cd-opnames worden gemaakt. De laatste twee voorstellingen worden daadwerkelijk opgenomen, zowel voor cd als tv.
Badwater (2000) is opnieuw een ouderwetse solo-show met voor de pauze een briljante conference van een uur en na de pauze een lezing en concert.
In oktober 2003 volgt een nieuw locatieproject met Bert Klunder. Deze keer kiest Brigitte voor haar woonplaats Haarlem. Theater de Lichtfabriek aldaar is de exclusieve locatie voor Lustrum. Daarna gaat ze opnieuw de theaters in en speelt ze met een band het programma 1000 & 1 dag (2004).

Jubileum en onderscheiding

In 2008 is alweer 25 jaar verstreken na het winnen van het Camerettenfestival. Daarom verschijnt de dvd-box Ik ben een vakvrouw met elf theatershows (van 1987 tot 2007) én een bijzonder interview met Hanneke Groenteman.
Ondertussen gaat Brigitte verder met de uitbreiding van haar oeuvre. Haar solo gaat in 2008 in première, in regie van Jessica Borst. Ze speelt deze voorstelling nog tot december 2009. Tijdens dit programma wacht haar nog een verrassing: een Koninklijke onderscheiding. Op 28 maart 2009 in Koninklijk Theater Carré krijgt ze ‘de versierselen’ die horen bij de de orde van Officier in de Orde van Oranje-Nassau, opgespeld door de burgemeester van Amsterdam, Job Cohen.

Nog een prijs

Eind 2010 toert Brigitte langs pop- en concertzalen. Samen met Cor Bakker en zijn orkest speelt ze Op naar De Kuip! Of ze de heilige grond der megaconcerten ooit zal bereiken is niet helemaal zeker, maar dat mag de pret niet drukken. De weg is immers het doel…
Begin 2011 start de nieuwe solo-voorstelling Cabaret voor beginners, waarin Brigitte als ervaringsdeskundige fijntjes de geheimen van haar vak blootlegt en laat zien dat het allemaal helemaal niet zo moeilijk is: “Iedereen kan het, het is een fluitje van een cent.”
In april 2011 volgt een belangrijke onderscheiding: de Annie M.G. Schmidtprijs voor het lied Lente uit de voorstelling . Brigitte krijgt de prijs samen met Theo Nijland, die de muziek schrijft voor dit mooie nummer over liefdesverdriet. Klik hier om Lente te bestellen in iTunes.